فیزیوتراپی گردن یکی از متداول ترین روش های درمان درد مزمن گردن است. بیشتر برنامه های فیزیوتراپی برای گردن درد، شامل استفاده از روش های درمانی برای کاهش درد و یا سفتی کافی برای شروع یک برنامه ورزشی تقویت و کشش گردن است. روش ها و تمرین های خاص مورد استفاده در فیزیوتراپی گردن و همچنین مدت زمان برنامه درمانی، می تواند در افراد مختلف متفاوت باشد.

اهداف فیزیوتراپی گردن

فیزیوتراپی برای گردن درد به طور معمول شامل اهداف زیر است:
– درد و سفتی را کاهش دهید،
– دامنه حرکت سر و گردن را بهبود ببخشید،
– تقویت پویای گردن و عضله حمایت کننده آن،
– تدوین استراتژی هایی برای جلوگیری از عود درد
حتی اگر درد به طور کامل برطرف نشود، ممکن است فیزیوتراپی نقش مهمی در بهبود وضعیت گردن و عملکرد حرکات روزانه داشته باشد.

چه زمان ممکن است فیزیوتراپی گردن توصیه شود

فیزیوتراپی برای گردن ممکن است در موارد مختلفی مانند موارد زیر توصیه شود:

  • درد مزمن مشخص نشده. وقتی درد گردن معطل می شود یا مدام تکرار می شود، تشخیص دقیق منبع یا مکانیسم درد دشوار است. حتی بدون تشخیص، افزایش قدرت عضلات گردن ممکن است به آنها کمک کند تا از ستون فقرات گردنی بهتر حمایت کنند و در برابر درد مقاومت بیشتری داشته باشند.
  • بهبودی از آسیب دیدگی. برخی از آسیب ها، مانند شلاق زدن، می تواند به بافت های نرم گردن و مفاصل آسیب برساند، در نتیجه باعث درد و یا سفتی می شود که می تواند هفته ها یا خیلی بیشتر ادامه یابد. یک برنامه فیزیوتراپی می تواند درد را کاهش داده و به بازگشت گردن به عملکرد طبیعی کمک کند.
  • بهبودی از عمل جراحی. برخی از جراحی های انجام شده بر روی گردن می تواند منجر به درد و سفتی قابل توجهی در هفته ها و ماه های بعدی شود. به عنوان مثال، دیسککتومی قدامی گردن با جراحی همجوشی شامل همجوشی ۲ یا چند مهره در گردن است که می تواند نحوه حرکت برخی از عضلات گردن و قسمت فوقانی پشت را تغییر دهد. در چنین مواردی، فیزیوتراپی گردن ممکن است به شما کمک کند تا از طریق سفتی کار کند، عملکرد گردن را افزایش دهد و با بهبودی عضلات، از اسپاسم دردناک جلوگیری یا جلوگیری کند.

فیزیوتراپی برای گردن ممکن است در موارد دیگر نیز توصیه شود، مانند بخشی از یک برنامه درمانی بزرگتر برای سایر بیماری ها یا بیماری های مزمن.

فیزیوتراپی گردن

فیزیوتراپی گردن

چه موقع از درمان فیزیکی درد گردن اجتناب کنید

در برخی موارد، فیزیوتراپی گردن ممکن است به کاهش درد گردن کمک نکند یا حتی می تواند مشکل را بدتر کند. در صورت صحت هر یک از موارد زیر، فیزیوتراپی برای درد مزمن گردن توصیه نمی شود:

  • بی ثباتی قابل توجه ستون فقرات. بعضی اوقات ستون فقرات گردنی برای ورزش پایدار نیست، مانند شکستگی استخوان مهره یا تخریب ستون فقرات باعث فشرده سازی نخاع یا ریشه عصب می شود. در چنین مواردی، قبل از شروع مجدد درمان فیزیکی، باید ستون فقرات تثبیت شود تا از آسیب دیدگی بیشتر جلوگیری شود.
  • مسئله پزشکی اساسی جدی. اگر گردن درد ناشی از عفونت یا تومور باشد، ابتدا باید علت اصلی آن را برطرف کرد. به عنوان مثال، اگر یک تومور سرطانی به گردن درد کمک کند، انجام تمرینات باعث کاهش اندازه تومور نمی شود و مشکل در عوض بزرگتر و بدتر می شود.

دلایل دیگری برای عدم توصیه به فیزیوتراپی نیز ممکن است وجود داشته باشد، مانند اینکه اگر بدن بیمار به خوبی درمان را تحمل نکند.

روش های درمانی فیزیوتراپی گردن

۲ فرم رایج فیزیوتراپی وجود دارد:
– فیزیوتراپی منفعل که شامل درمانهایی است که بدون تلاش بیمار انجام می شود. روش های درمانی متعددی از جمله استفاده از بسته های یخ، گرما درمانی، ماساژ درمانی، سونوگرافی، الکتروتراپی و سایر روش ها در دسترس است. هدف از فیزیوتراپی منفعل کمک به کاهش درد و تورم است.
– فیزیوتراپی فعال که شامل حرکت بدن بدن بیمار از طریق ورزش و کشش است. با بهبود قدرت و انعطاف پذیری در گردن، این عضلات ممکن است درد کمتری داشته باشند و بتوانند وضعیت خوبی را حفظ کنند که باعث کاهش فشار در ستون فقرات گردنی می شود.
مرحله اولیه فیزیوتراپی برای گردن درد ممکن است شامل درمان های غیرفعال تری باشد، اما با گذشت زمان درمان های فعال و بیشتری وجود دارد.

اثربخشی فیزیوتراپی

بسیاری از مطالعات بررسی کرده اند که آیا فیزیوتراپی گردن می تواند به کاهش درد مربوط به ستون فقرات مانند کمر یا گردن کمک کند. مطالعات پزشکی فعلی حاکی از شواهد متوسط ​​تا قوی است که از مزایای نقش فیزیوتراپی در کاهش درد گردن و بهبود دامنه حرکت پشتیبانی می کند. برخی از مطالعات حتی در صورت ترکیب با سایر روشهای درمانی، مانند فعالیت هوازی، حتی مزایای بیشتری را از درمان فیزیکی یافته اند.
یکی از چالش های جمع آوری داده های خوب در مورد اثربخشی یا فقدان آن در فیزیوتراپی این است که سنجش میزان موفقیت فرد در برنامه تجویز شده دشوار است. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است تمریناتی با فرم ضعیف یا نه به دفعات معمول ، انجام دهد ، که می تواند شانس درمان را کاهش دهد.

فیزیوتراپی منفعل برای گردن درد

وقتی به عنوان بخشی از برنامه فیزیوتراپی گردن استفاده می شود، از درمان های غیرفعال برای کاهش درد و یا سفتی استفاده می شود. از لحاظ تئوری، وقتی درد و سفتی کاهش می یابد، تمرینات برای گردن می توانند موثرتر باشند.

انواع فیزیوتراپی گردن منفعل

برخی از انواع درمان های غیرفعال درمانی که به آنها روش پسیو نیز گفته می شود، عبارتند از:

  • یخ درمانی و یا گرما درمانی. بسته های یخ یا سرما ممکن است برای کاهش درد و تورم استفاده شود. بسته های گرمایی ممکن است برای افزایش جریان خون و سستی عضلات استفاده شود. در بعضی موارد، گرما و سرما درمانی ممکن است متناوب باشد، بسته به آسیب یا ترجیحات بیمار.
  • ماساژ درمانی. ماساژ می تواند به شل شدن و شل شدن عضلات کمک کندکه ممکن است درد و سفتی را کاهش دهد. هنگام درمان گردن درد، معمولاً ماساژ پشت گردن و نواحی اطراف آن از جمله پشت سر، شانه ها و پشت است.
  • الکتروتراپی. در این روش درمانی از دستگاهی برای ارسال جریان الکتریکی ملایم از طریق سیم به ناحیه آسیب دیده یا دردناک استفاده می شود. انواع مختلفی از الکتروتراپی برای اهداف مختلف وجود دارد، مانند تغییر در سیگنال های درد ، تحریک انقباضات عضلانی، تقویت ترمیم بافت و ارسال داروی تسکین درد از طریق پوست. متداول ترین نوع الکتروتراپی برای گردن درد تحریک الکتریکی عصبی از راه پوست است که با هدف تغییر احساس درد به یک احساس تحمل پذیرتر، پالس های الکتریکی را به اعصاب حسی زیر پوست می فرستد.
  • سونوگرافی. یک ژل سرد به طور معمول در ناحیه دردناک یا متورم قرار می گیرد، سپس یک دستگاه دستی به آرامی بر روی پوست مالیده می شود در حالی که امواج صوتی با انرژی بالا را در زیر سطح و داخل بافت ها می فرستد. برخی از افراد دریافتند که سونوگرافی احساس آرام گرمی را ایجاد می کند که باعث شل شدن عضلات و کاهش درد می شود.

بسیاری از انواع دیگر روشهای درمانی فیزیکی منفعل نیز وجود دارد. روش هایی که برای یک بیمار بهتر کار می کنند می تواند به عوامل مختلفی از جمله نوع آسیب ، سطح درد و ترجیح شخصی بستگی داشته باشد.

روش های فیزیوتراپی گردن

روش های فیزیوتراپی گردن

خطرات یا عوارض بالقوه فیزیوتراپی گردن منفعل

فیزیوتراپی گردن منفعل هنگامی که تحت راهنمایی یک متخصص پزشکی آموزش دیده انجام می شود، ایمن است. برخی از خطرات و عوارض بالقوه ای که باید در مورد آنها بدانید عبارتند از:

  • آسیب به پوست. اگر یخ یا گرما به مدت طولانی یا در دمای شدید مستقیماً روی پوست قرار گیرد، ممکن است پوست آسیب ببیند. داشتن لایه محافظتی بین پوست و بسته سرد / گرم و همچنین بررسی مرتب پوست در حین استفاده توصیه می شود. گرما یا سرما نباید در مناطقی از پوست که احساس کاهش یافته است، به دلیل آسیب عصبی یا شرایط پزشکی که باعث کاهش عملکرد عصب می شوند، مانند دیابت و سایر موارد استفاده شود.
  • درد باقی می ماند یا بدتر می شود. فیزیوتراپی منفعل همیشه درد را کاهش نمی دهد. در برخی موارد، بیمار ممکن است درد بیشتری را گزارش کند، مانند بعد از ماساژ. درد ناشی از ماساژ معمولاً پس از ۲۴ ساعت کاهش می یابد. در غیر این صورت، ممکن است نیاز به تغییر نوع ماساژ درمانی باشد، یا ممکن است فشاری که در طول درمان وارد می شود به طور موقت کاهش یابد.
  • بیش از حد فیزیوتراپی منفعلانه. در حالی که ممکن است فیزیوتراپی منفعل احساس آرامش کند و یا تسکین موقتی را به همراه داشته باشد، در اکثر موارد تمرکز درمان فیزیکی برای گردن درد باید در نهایت بر تقویت و کشش گردن متمرکز شود. انجام فیزیوتراپی منفعلانه تر به جای درمان فیزیکی فعال، ممکن است بهبود را به تأخیر بیندازد.

یک برنامه فیزیکی درمانی خوب برای گردن درد اهداف مشخصی را برای پیشرفت در مورد دامنه حرکت و تسکین درد مشخص کرده است. اگر اهداف برآورده نشوند، برنامه باید دوباره ارزیابی شود.

فیزیوتراپی فعال برای گردن درد

هنگام درمان گردن درد، تمرکز اصلی در درمان فیزیکی بهبود قدرت و انعطاف پذیری گردن است. این اهداف به بهترین وجه از طریق تمرینات فعال طراحی شده برای کار بر روی گردن و عضلات اطراف، با افزایش تدریجی حجم کار با گذشت زمان حاصل می شود. نوع و میزان تمرینات فیزیوتراپی گردن ممکن است متفاوت باشد و گاهی اوقات تمرینات برای کار در مناطق دیگر بدن نیز گنجانده شده است.

انواع فیزیوتراپی گردن فعال

برخی از انواع متداول فیزیوتراپی فعال برای درد گردن عبارتند از:

  • کشش و تمرینات گردن. کششها و تمرینات متعددی ممکن است برای تمرین عضلاتی که مستقیماً به ستون فقرات گردنی متصل می شوند تجویز شود. متداول ترین مثال، چانه زدن است که شامل نگاه به جلو (نه بالا و پایین)، و سپس آرامی چانه را مستقیم به عقب می کشید.
  • تقویت هسته و کمر. اگر برای بهبود قدرت و عملکرد گردن فیزیوتراپی توصیه شود به احتمال زیاد عضلات پشت و هسته اطراف تنه نیز از تقویت بهره مند می شوند. علاوه بر این، این گروه های عضلانی همه با هم برای حمایت از ستون فقرات و کمک به بهبود وضعیت بدن همکاری می کنند.
  • فعالیت هوازی. این نوع تمرینات در حالی که قلب و ریه ها در طول تمرین بیشتر کار می کنند، جریان خون و سطح تنفس را بالا می برند. برخی از نمونه های متداول فعالیت های هوازی با تأثیر کم که ستون فقرات را به لرزه در نمی آورد، شامل دوچرخه سواری با دوچرخه ایستاده یا خمیده، شنا با استفاده از ماسک و اسنورکل برای از بین بردن چرخش گردن و راه رفتن سریع است.
  • ورزش در آب. برخی از تمرینات را می توان در استخر انجام داد. شناوری آب می تواند به فشار آوردن روی ستون فقرات کمک کند در حالی که هنوز به عضلات اجازه کار می دهد. اگر گردن درد شدید باشد یا همراه با درد شانه و یا کمر باشد، ورزش در آب توصیه می شود.

این نوع فیزیوتراپی گردن فعال و همچنین سایر موارد، بسته به اهداف درمانی خاص بیمار، می توانند در مراحل مختلف برنامه درمانی ترکیب یا مورد استفاده قرار گیرند.

خطرات یا عوارض بالقوه فیزیوتراپی فعال

یک برنامه فیزیوتراپی فعال تحت هدایت یک متخصص طب فیزیکی مجاز یا سایر متخصصان پزشکی مجاز معمولاً بی خطر است، اما بدون خطر هم نیست. برخی از خطرات و عوارض بالقوه برای دانستن عبارتند از:

  • درد و یا سفتی ممکن است در ابتدا بدتر شود. بعد از شروع یک تمرین جدید برای عضلات طبیعی است که مقداری درد و تورم ایجاد کنند. شروع یک برنامه جدید فیزیوتراپی گردن به آرامی و سپس افزایش تدریجی تمرینات در جلسات بعدی می تواند به کاهش درد و سفتی کمک کند.
  • تکنیک نادرست ممکن است آسیب را بدتر کند یا باعث ایجاد روش جدید شود. انجام تمرینات به روش غلط می تواند به دلیل بالابردن بیش از حد مفاصل و یا بافت های نرم منجر به آسیب شود. باید دقت شود که تمرینات دقیقاً طبق دستورالعمل انجام شود.
  • ادامه درمان ممکن است دشوار باشد. معمول است که افراد خیلی زود فیزیوتراپی را ترک کنند. به عنوان مثال، یک برنامه درمانی ممکن است به مدت ۲ ماه برنامه ریزی شود، اما اگر فرد دلسرد شود و بعد از ۱ ماه ترک کند. در این صورت، نمی توان به افزایش قدرت، انعطاف پذیری و بهبودی که پس از ماه دوم بدست آمده است، دست یافت. اگر تعهد زمانی درگیر با فیزیوتراپی یک چالش بالقوه باشد، ممکن است به تنظیم یک برنامه منظم برای جلسات فیزیوتراپی از قبل کمک کنید یا با یک متخصص فیزیوتراپی کار کنید تا تمریناتی را که می تواند در خانه با قرارهای کمتری در مطب انجام شود یاد بگیرید. .
  • یک وضعیت پزشکی کشف نشده ممکن است همچنان بدتر شود. اگر یک بیماری جدی زمینه ای مانند سرطان باعث درد گردن شود اما تشخیص داده نشده باشد، فیزیوتراپی نمی تواند موثر باشد و می تواند منجر به یک تاخیر خطرناک در جستجوی یک درمان موثر شود.

انجام فیزیوتراپی گردن فعال هنگام انجام تمرینات نباید احساس ناراحتی غیرمعمول داشته باشد یا درد را افزایش دهد. هر ورزشی که باعث درد شود باید سریعاً قطع شود. در صورت بهبودی بیشتر و یا تأیید پزشک متخصص، در برخی موارد، می توان یک تمرین را در تاریخ دیگری از سر گرفت.

ادامه ورزش پس از پایان فیزیوتراپی گردن

هر زمان که یک برنامه فیزیوتراپی گردن شامل ایجاد قدرت و تحرک در هر ناحیه از بدن مانند گردن باشد، معمولاً پس از پایان فیزیوتراپی رسمی، به نوعی از برنامه نگهداری در خانه نیاز دارد. به عنوان مثال، اگر سالها وضعیت بد وضعیتی منجر به درد گردن فعلی شود، چندین هفته فیزیوتراپی ممکن است به از بین بردن درد کمک کند اما برای جلوگیری از بازگشت درد باید تمرینات خانگی و تغییر سبک زندگی را حفظ کرد.

برای رزرو وقت فیزیوتراپی گردن خود، با کارشناسان ما در کلینیک فیزیوتراپی آریا پارس تماس بگیرید.

دیدگاه ها بسته شده است